Vanmiddag heb ik een aangenaam gesprek gehad met Mieke Dupres. Dat is zoals Mike Duprez zichzelf noemt als hij contact heeft met mij. Mike zal voor mij altijd de man zijn die er in slaagde om mij (en Marc) te strikken voor een programma bij Radio Forest in mijn geboorteplaats Hamme. Dat programma had onder de naam Zondag Zondag een redelijk succes in de beginjaren van dit millennium en kreeg later een vervolg via radio RSJ in Tisselt.
Mike doet tegenwoordig programma bij Radio MFM (het station dat ons elke vrijdag de kans geeft reclame te maken voor onze podcast) en hij wil mij interviewen over de recente publicatie van mijn boek Alles gaat voorbij.
Allez, als ge dat ziet zitten hé? vroeg hij vriendelijk. Gezien de impact die de genaamde Mike op mijn leven heeft gehad (Hamme -> Forest -> Zondag Zondag), kan hij me niet veel verkeerd vragen, dus ik stemde snel toe. Het gesprek dat hij met mij had, zal aanstaande zaterdag 2 september te horen zijn rond 12:20 op Radio MFM. Uiteraard zal het promopraatje dat Mike en ik voerden, niet enkel over het boek gaan, maar we zullen het tevens hebben over de podcast. Ah ja, een mens moet het ijzer smeden als het heet begint te worden.
Over de podcast gesproken: overmorgen is het weer zover. Een gans nieuwe aflevering wacht op publicatie via www.tivoliroad.be vanaf 18:00. Tijdens deze aflevering zullen we het onder meer hebben over Ferry Eden.
Ik herinner mij de jaren 1976 tot 1978, toen ik als jonge student, voor ik op de trein stapte die mij naar de unief in Gent bracht, wakker werd met het programma Ook goeiemorgen op Mi Amigo met Ferry Eden, met zijn zalige jingles van Trinity en Teach In. En dan heb ik het niet eens over die schitterende naamjingle die Ferry liet inzingen door de verder volstrekt onbekende Gloria Morgan en die je op Soundcloud kan beluisteren.
Ferry hield mij virtueel gezelschap tijdens het ontbijt, terwijl ik nog snel mijn aftandse Grundig bandrecorder in gereedheid bracht om tijdens de middag het programma Baken 16 op te nemen met Marc Jacobs, mijn super favoriet. Mijn moeder moest dan als het bijna 12 uur was, de stekker insteken, zodat de radio aan sprong en mijn bandrecorder ook.
En elke avond, na de lessen, kon ik niet snel genoeg thuis zijn, om Baken 16 in uitgesteld relais te kunnen beluisteren. De volgende ochtend zette ik mijn wekker speciaal extra vroeg, zodat ik nog minstens een uur onder de klamme lakens kon blijven liggen luisteren naar Ook goeiemorgen dat vanaf de Noordzee de weg vond naar mijn bed.
Nooit had ik toen kunnen bevroeden dat ik amper een paar jaar later zelf aan boord van het zendschip van Mi Amigo zou zitten, in het gezelschap van Ferry Eden. Zo zie je, niets is onmogelijk.
Of, om het met mijn tweede favoriete plaat aller tijden te zeggen:
all things are possible.
Toen luisterde ik op het werk ’s middags naar het Baken. Rechtover ons bedrijf in de Stationsstraat te Ninove was de radiodistributie annex platenwinkel gevestigd en op onze vraag gaven ze Mi Amigo door, weliswaar met fading na 17u.