(uit dagboek Ben van Praag)
(Noordzee, 21:21)
Vanmiddag 2 boten, volgeladen met Mi Amigo-fans.
Van 12:00 tot 15:00 cirkelden ze rond het schip.
Prachtig! Via de scheepsradio konden de mensen aan boord contact met ons opnemen en groetjes doen aan familieleden.
Toen ze vertrokken, draaide ik “Power to all our Friends” en dat knalde keihard over het dek. Heel sterk kwam dat over, vertelde Eric me later. Het doet je wat, hoor. Nu merk je tenminste dat je voor mensen draait en praat.
Toen ze luidkeels begonnen te zingen (“Mi Amigo, I love you so..”) kreeg ik het even moeilijk.
Toch wel mooi, dit te kunnen doen.
Over een paar dagen ga ik naar huis.
Ik was er bij. Onvergetelijke dag. Voor mezelf, toen 15 jaar, had ik al uitgemaakt dat ik 2 jaar later op dat schip zou werken voor mi amigo. Helaas, iets meer dan een maand later wqs de Magdalena al binnengesleept. Toen met mijn vriend die al een rijbewijs had naar Holland gereden naar de plaats waar volgens hln het schip lag, maar, het was toen al weg en niemand daar die wist waar het naartoe was.
Dat moet prachtig geweest zijn zowel voor de bemanning als voor de fans.Heb zelf ook mooie trips gemaakt naar Veronica, RNI, Mi Amigo/Caroline en REM-eiland !
Helaas, die boottrip heb ik gemist 😢
Ook was ik op 1 van die boottrips. Toen we het zendschip zagen waren we zo blij, het was precies ofdat we de beste dag van ons leven hadden! Tijdens die trip maakte ik kennis met een heel groot adverteerder van Mi Amigo. Was wel leuk om te weten dat je meermaals per dag de publiciteit hoorde van de firma van deze man, die nu samen met mij op die boottrip was! Ik was nog jong maar dit waren voor mij hele prachtige jeugdjaren met Mi Amigo erbij!