(uit dagboek Ben van Praag)
(Noordzee, 03:25 ’s nachts)
Ik heb net achter het roer gestaan van halftwaalf tot nu, met een onderbreking van 1 uur. Ferry en Jerry hebben het van me overgenomen. Dus duik ik nu mijn bed in. Doodmoe.
(12:55)
Nog steeds geen tender te zien op een erg ruwe Noordzee (windkracht 9). Om beurten staan we achter het roer. Vannacht ik weer.
Mijn 20ste dag aan boord.
Ik weet nog hoe Johan (mijn broer) en ik thuis in Hamme naar de testuitzendingen luisterden, en nu zit ik zelf op deze boot. Ik vaar er zelfs mee. Niet te geloven.
Ik kan wel opschieten met Ferry, maar dat dateert voor een deel uit de periode dat hij me alleen via brieven kende, ik als fan van hem.
Toch is dit nu helemaal anders dan vorige week, toen Wim en Johan (en daarvoor Daniel) nog aan boord waren.
Ga naar de inhoud
Wat een leven…
Die testuitzendingen volgde ik ook volop, steeds weer guitar holiday, een commercial van circa cola en regelmatig will tura met hello dj. Het leek wel of er zat een boodschap in die laatste plaat.
Wat een beleving moet dat geweest zijn of angstgevoel ?
Zo met een zeezenderschip rondvaren.