Ja, dat verhaal waarin Marc op zijn eigen hilarische manier vertelt over die twee drive-inshows.. De ene (Maeva) zat op de bovenverdieping van de Skolland met Patrick Valain en op de gelijkvloerse verdieping speelde Marc Hermans met de drive-inshow van Mi Amigo Duisburg. Bij Maeva zat het stampvol, bij Marc was het een stuk leger. Tot het moment dat Marc zijn publiek subtiel naar boven stuurde met een polonaise en hen suggereerde om het publiek van de bovenverdieping mee te lokken naar beneden. Dat verhaal heb ik tijdens de voorbije jaren vaak genoeg mogen horen, maar nu pas ben ik het mij visueel beginnen voor te stellen. Dat publiek dat hossend naar boven danste en met een groot gedeelte van het daar aanwezige publiek de trap af kwam gedanst en de zaal bij Marc vulde. Leuk verhaal, en het klopt wel.
En verder natuurlijk, de anekdote van de seizoenenshow van Radio Cardinaal, het zogeheten zijtakje van Maeva. Radio Cardinaal herinner ik me wonderwel. In een eerdere aflevering van Tivoli Road hadden Marc en ik het over onze tijd bij die Maeva-kopie van den Aldi in Heist-op-den-Berg.
Met als absolute dieptepunt het verhaal van de pop die we in de studio hadden geconstrueerd, met een koptelefoon op het fake-hoofd en één van onze jassen eromheen gedrapeerd. En dan de verbouwereerde blik in de ogen van Wim Panken, één van de bazen van Cardinaal. Wim trok de deur van het studio-hok open, keek beneden aan de trap naar boven waar de studio zich bevond, zag de pop zitten achter de microfoon (terwijl hij uiteraard onze stemmen op de radio had gehoord, in een opgenomen programma), en vroeg zich in gedachten zichtbaar af, of wij toevallig uit een instelling waren ontsnapt.
De slappe lach die Marc en ik als gevolg daarvan kregen, werd jaren later voor het eerst geklopt qua slappe lach-gehalte toen we in een workshop bij het fijne kabelbedrijf onderricht werden in de kunst van het sociaal gedrag op recepties. Tjonge, maar goed dat de genaamde Hermans vaak zo wat hetzelfde gevoel voor humor heeft als den dezen.
Ah ja, in de voorbije aflevering van onze podcast had ik beloofd om de beruchte foto van Marc en mezelf op het podium van Radio Cardinaal, te posten op deze site. Ik zal mijn belofte houden omdat ik nu eenmaal een eerlijke en serieuze jongen ben. En niet omdat ik bijzonder trots ben op die bepaalde periode na Maeva.
Tenslotte, we moeten daar eerlijk in zijn: wijzelf waren in die tijd ook niet meer dan een kopie van den Aldi.
Marc heeft zo een typische fotolook.