Een berisping van Marc

Ja, ik weet het.
Marc Hermans keek mij vorige week een beetje bestraffend aan. Een beetje maar, hoor. We zijn op een punt in ons leven gekomen dat we ons niet meer moeten inhouden om elkaar te zeggen waar het op staat.

Plus daarbij, hij heeft gelijk ook. Het is weer lang geleden, hé makker. Hij had het daarbij niet over een uitspraak die koppels wel eens gebruiken als ze een zekere leeftijd naderen. Nee, waar de genaamde Marc Hermans het over had toen hij mij bestraffend aankeek en fijntjes opmerkte dat het weer lang geleden was.. wel, dat ging dus over de schandalige frequentie waarmee ik de laatste tijd in mijn blog schrijf. En dat hij gelijk had, is een feit.

Hoe komt dit?
Mijn naasten en andere mensen die mij kennen, weten maar al te goed dat ik nogal vaak de neiging heb om beloften te doen die ik dan uiteindelijk in de onderste lade van mijn bureau deponeer. Tja. Dat zeg ik dan meestal tegen die naasten en andere mensen. Ge kent mij hé.

Maar soit, dat is natuurlijk geen uitleg die ik hier ongestraft kan geven. Ik zal het kaderen, let op: ik ben de laatste maanden weer bezig geweest met andere dingen. Zoals daar zijn: regelmatig bij Tom gaan. Dat is mijn kinesist, die er voor moet zorgen (tegen een kleine vergoeding, ik moet daar niet over liegen) dat ik de komende jaren fris en monter door het leven huppel. Behalve die kleine vergoeding mag ik ook tijdens onze wekelijkse consultatie, terwijl ik languit op de tafel lig en Tom mijn rug onder handen neemt en alles wat de naam spier draagt, probeert los te maken.. euh, ik ben mijn draad helemaal kwijt, merk ik.. ja, terwijl ik daar dus lig, mag ik ongebreideld zagen en kreften over De Mol, waarbij ik ben afgehaakt. Of over het feit dat de tijd zo snel voorbijvliegt. Of hoe mijn oudste zoon het doet in Leuven, waar mijn kinesist overigens ook gestudeerd heeft, dus hij is geïnteresseerd en zo. En trouwens, het moest er eens van komen, Tom wist niet wie ik was. Of wie ik geweest ben in mijn wonderjaren. Hij weet het inmiddels wel, hoor. Uiteindelijk blijf ik toch redelijk trots op wat ik allemaal uitgespookt heb in mijn criminele jaren, en als je maar lang genoeg interesse toont, wil ik wel vertellen hoe ik heet en zo.

Dus.

Behalve op kine gaan bij Tom V.S. (verder mag ik niet gaan qua gratis reclame, dat is niet deontologisch), ben ik de afgelopen maanden nog bezig geweest met Tivoli Road, de onvolprezen podcast die ik nog altijd tweewekelijks produceer, samen met de al eerder genaamde Marc Hermans. En ja, daar kruipt toch ook wel wat tijd in hoor. Kijk maar, ik ben er weer over bezig. Zometeen zal ik over die Tivoli Road nog meer vertellen.

Eerst zeggen waar ik nog mee bezig geweest ben. Zaken die nogal hoog op mijn prioriteitenlijstje staan, waardoor het onderhoud van deze website een beetje was gezakt op datzelfde lijstje.

Mijn huidig lijstje ziet er ongeveer zo uit:

• proberen stinkend rijk te worden zonder veel moeite te doen (XRP)
• schrijven aan mijn roman STORMKRACHT 7 (al 5 jaar mee bezig)
• voor de tv liggen en kijken naar o.m. Big Brother (gelukkig gedaan nu)
• voor de tv liggen en kijken naar Roland Garros (nog bezig)
• schrijven aan mijn andere roman TUSSENTIJDS (al mee bezig sinds de Covid-miserie)
• schrijven aan het boek over TIVOLI ROAD (hou september in de gaten)

En zo gaat de pensioen-tijd ook langzaam maar zeker zijn gangetje, vrienden. Stinkend rijk, dàt zal ik wel niet worden, zolang die pipo in Amerika de financiële wereld in rep en roer zet bij elke verkeerde scheet die hij laat.
Big Brother was gene vetten dit jaar, om eerlijk te zijn. Volgend jaar trap ik er toch weer in, als er nog een nieuw seizoen komt. Of , zoals mijn psycholoog een aantal jaar geleden opmerkte: Gij hebt de neiging om uzelf pijn te doen hé.

Over Roland Garros kan ik nog niet veel zeggen, we zitten nog maar aan de helft. En daarna moet Wimbledon nog beginnen, dàt is pas een hoogfeest.

Mijn eerste roman (STORMKRACHT 7) is zo goed als klaar, echtwaar.

Ik ben daar mee begonnen toen ik nog bij het fijne kabelbedrijf werkte. Dat is dus ook alweer.. euh ik wil het niet gaan uitrekenen, maar toch: héél lang geleden. En toen heb ik de eerste ideetjes voor dat verhaal aan Bruno Brocken verteld tijdens onze bijna dagelijkse pauzewandelingen. En nu is de eerste proefdruk van de persen gerold. En die andere, TUSSENTIJDS, die heeft totaal niets met radio te maken, maar alles met tijd. En dat is een redelijk dik geval, ik heb hem geschreven onder mijn echte naam overigens.

Wat de tijdlijn betreft, die ziet er ongeveer zo uit.
Ik ga mij hiermee op glad ijs begeven, ik weet het, maar ik doe het toch:

Lijstje!!!!

• eind juni: STORMKRACHT 7 verschijnt
• half augustus: TUSSENTIJDS verschijnt
• eind september: Het TIVOLI ROAD-boek verschijnt
• eind december: ALLES GAAT VOORBIJ (luxe editie) verschijnt
• begin januari: de heilige maagd Maria verschijnt (mislukte mop)

Het is hier overigens allemaal een kwestie van ongeveer, hou daar rekening mee. Geen echte deadlines, geen kpi’s, geen doelstellingen. Van dat gezever ben ik gelukkig vanaf toen ik de deuren van het fijne kabelbedrijf voor het laatst achter mij sloot.

Maar het is meer een kwestie van mezelf toch wat peper in mijn gat te steken, anders doe ik echt niets meer.

Ah ja, ik zou nog wat vertellen over TIVOLI ROAD!
We zijn inmiddels toe aan aflevering 137. Niet slecht hé. Honderd zeven en dertig. Vandaar dat we ze alle 137 nog eens op een verse USB-stick hebben gezet. Ook de eerste 100, ja.

En die nieuwe stick (The Complete Collection, dus eigenlijk) kan je nu bestellen aan een zeer schappelijke prijs, ook als je deel één al hebt.

Hier is de rechtstreekse link daarvoor, je zit hier nu toch al op de goeie website:

https://benvanpraag.be/product/usb-stick-tivoli-road/

137 boeiende, spannende, grappige, nostalgische afleveringen van de podcast die al redelijk bekend is, maar nog lang niet bekend genoeg, en voor het geval dat er ooit iets gebeurt met het internet of zo, dan heb je toch die stick al in je zak!

Waar kun je de podcast verder nog beluisteren?
Nu ik toch reklam aan het maken ben:

• www.tivoliroad.be – de website van Tivoli Road zelf dus
• Spotify
• ons eigen Youtube-kanaal
• en alle mogelijke podcastplatforms

Doe het nu. Ga luisteren / kijken / bestellen.
En tot snel, ik zal proberen niet zo lang meer te wachten.